Μια Σιωπηλή Μεταμόρφωση που Κανείς Δεν Περίμενε
Αν κοιτάξει κανείς την ελληνική αγορά κατοικίας πριν δέκα με δεκαπέντε χρόνια και τη συγκρίνει με το σήμερα, θα νομίσει ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές χώρες.
Όχι επειδή ξαφνικά εμφανίστηκαν νέες πόλεις ή νέες ανάγκες, αλλά επειδή οι άνθρωποι οι καθημερινοί ενοικιαστές και αγοραστές άλλαξαν τρόπο ζωής, ρυθμούς και προτεραιότητες.
Και κάπως έτσι, η ζήτηση για κατοικίες άλλαξε κι αυτή.
Από το “ό,τι βρούμε” στο “θέλω χώρο να αναπνέω”
Τα χρόνια πριν από το 2020, πολλοί νοίκιαζαν με έναν τρόπο… επιβίωσης.
Το σημαντικό ήταν να βρεθεί κάτι οικονομικό και «αρκετά καλό».
Σήμερα, όμως, οι απαιτήσεις έχουν αλλάξει.
Οι άνθρωποι ψάχνουν χώρο, φως, μπαλκόνι.
Ένα σπίτι που δεν είναι απλώς τέσσερις τοίχοι, αλλά ένα μέρος στο οποίο μπορείς πραγματικά να ζήσεις.
Το γραφείο στο σπίτι δεν είναι πια πολυτέλεια.
Είναι ανάγκη.
Η επιστροφή στη γειτονιά
Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αλλαγή που δεν φαίνεται στα στατιστικά:
Οι άνθρωποι ψάχνουν πάλι “γειτονιά”.
Θέλουν φούρνο κοντά, σούπερ μάρκετ, να μην χρειάζεται αυτοκίνητο για κάθε μικρό πράγμα.
Οι ήσυχες περιοχές κερδίζουν πόντους έναντι της “κεντρικότητας”.
Ακόμα και στην Αθήνα, περιοχές που κάποτε θεωρούνταν «μακριά» έχουν γίνει πια κανονικοί προορισμοί.
Η ποιότητα, επιτέλους, εκτιμάται
Ο Έλληνας ενοικιαστής (και το λέμε με ειλικρίνεια) δεν ήταν πάντα αυστηρός.
Πολλές φορές νοίκιαζε παλιά σπίτια, με προβλήματα γνωστά και άγνωστα, απλώς επειδή “είναι κοντά στη δουλειά”.
Τώρα όχι!
Οι άνθρωποι συγκρίνουν, ψάχνουν, ρωτούν, δοκιμάζουν.
Οι ανακαινισμένες κατοικίες έχουν γίνει σχεδόν απαίτηση.
Και αυτό έκανε πολλούς ιδιοκτήτες να στραφούν σε πραγματικές αναβαθμίσεις και όχι απλά σε ένα πρόχειρο βάψιμο.
Το αύριο φαίνεται πιο αισιόδοξο
Η αγορά ακινήτων ωριμάζει.
Οι ενοικιαστές ξέρουν τι ζητούν, οι ιδιοκτήτες καταλαβαίνουν πως μια καλή κατοικία αξίζει ένα σταθερό, ποιοτικό μίσθωμα, και η συνολική εικόνα δείχνει περισσότερη διαφάνεια και λιγότερο άγχος.
Και κάπως έτσι, χωρίς τυμπανοκρουσίες, η αγορά αλλάζει αργά, αλλά σταθερά.
